Alicia Key - If I Ain't Got You

Kelly Clarkson - Miss Independent

Holly Valance - State of Mind

ตอนนี้ยังไม่รู้จะเขียนอะไร ใครที่เข้ามาก้อลองเลือกเพลงฟังไปก่อนนะคะ >__<"

แก้ไขเมื่อ 5/1/2548 21:07:33

แก้ไขเมื่อ 5/1/2548 21:11:10

จริงๆเรื่องควมซวยนี่ก้อมีเข้ามาตั้งแต่ช่วงปลายๆ ธค แล้วล่ะ เริ่มตั้งแต่เราไปจองบูทขายของในงานการ์ตูนที่นึง แต่เพราะความอู้ของเรา(อันนี้ต้องโทษตัวเองน่ะแหละ -__-") ที่ไม่ยอมเตรียมตัวซะแต่เนิ่นๆ มารู้ตัวอีกทีวันงานก้อวันรุ่งขึ้นแล้ว แต่ยังไม่มีของจะไปขายเลยอ่ะ!! ลนลานกันใหญ่เลยว่าจะทำไง สุดท้ายเลยตัดสินใจว่าทำคุ้กกี้หน้าการ์ตูนไปละกัน พอดีที่บ้านพึ่งซื้อเตาอบมาด้วยจะได้ใช้ประโยชน์ซะเลย ทีนี้ในงานนี้เค้ามีประกวดจัดบูทกันด้วย แล้วพวกเราก้อชอบทำอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ไอ้พวกของกระจุ๊กกระจิ๊กเนี่ย ก้อเลยอยากทำของไปแต่งบูทมากกกกก สุดท้ายคืนนั้นทั้งคืนก้อนั่งปั้นคุ้กกี้ไปพร้อมๆกับทำของแต่งบูทไป ทั้งง่วงทั้งเหนื่อยสุดๆ กว่าจะเสร็จก้อ 10 โมงกว่าๆ งานเค้าเริ่มกันตอน 10 โมง กว่าจะไปถึงก้อเกือบเที่ยงแน่ะ พอไปถึงนี่ก้ออึ้งเลย......จ๊ากกก คนเดินกันเยอะแล้ว แล้วบูทมันก้อไม่เป็นอย่างที่คิดไว้เลยอ่ะ ซึ่งตรงนี้มันก้อเป็นความผิดของเราเองอีกแหล่ะ เพราะจริงๆเค้านัดจัดบูทกันกอ่นวันงาน แต่เพราะเราทำของไม่เสร็จก้อเลยไม่ได้ไป T__Tเลยไม่รู้ว่าบูทเป้นไงแล้วอยู่ตรงไหนพวกเราก้อลนลานกันใหญ่เลยว่าจะทำไงดี ตอนแรกน้องเรามันบอกให้กลับบ้านเลยดีกว่า เพราะของที่เตรียมมามันเอามามันจัดลำบาก (ที่ออกแบบไว้ก้อเป็นหน้าร้านที่มีกันสาดยื่นออกมา กะให้เหมือนๆร้านเบเกอรรี่น่ะ) แล้วคนก้อเดินกันเยอะแล้ว จะมาจัดตอนนี้ก้ออายคนอ่ะ แต่ว่าของก้ออุตส่าห์นั่งอดหลับอดนอนทำกันมาแล้ว ไหนจะมีคุ้กกี้ที่นั่งปั้นกันอีก สุดท้ายเลยตกลงใจไม่แต่งบูท แต่นั่งขายคุ้กกี้ธรรมดาแทน ทำไป 90 ชิ้นเริ่มขายตอนเกือบเที่ยง ก้อขายไปได้เรื่อยๆนะ ไม่ได้ดีเท่าไหร่ คงเพราะคนมางานเป็นเด็กผู้ชายซะเยอะ คงไม่ชอบกินคุ้กกี้กันมั๊ง ^__^" แต่มีเด็กผู้ชายคนนึงที่มาซื้อคุ้กกี้ของเราไป ซื้อไป 10ชิ้นได้มั๊ง ซักพักเค้าก้อเดินกลับมาแล้วบอกกับเราว่า

" คุ้กกี้อร่อยมากเลยครับ แต่พี่อย่าทำให้มันน่ารักมากเดี๋ยวผมไม่กล้ากิน"

โอ้โห...แบบว่า...แค่นี้แหละที่ต้องการ แค่มีใครสักคนชอบของที่เราทำ มันทำให้เรารู้สึกปลื้มใจมากๆเลยนะ ไม่รู้ว่าน้องเค้าเป็ฯใครแต่ขอบคุณมากๆๆๆเลยนะคะ น้องน่ารักมากค่ะ ,,T__T,,

นั่งขายไปเรื่อยๆ ปวดหัวตุบๆแล้วก้อง่วงโคดๆ สภาพก้อสุดโทรม แต่ก้อพยายามยิ้มแย้ม service mind เต็มที่ วันนั้นคนที่มาซื้อคงตกใจว่า ยัยผู้หญิงคนนี้ทำไมปากยิ้ม แต่ตาปรือสุดๆ -__-"

พอถึงบ่ายสี่พวกเราก้อไม่ไหวแล้ว ขืนอยู่ต่อคงสลบตายคาบูทแน่เลย เลยตัดสินใจกลับดีกว่า มาตรวจดูมีคุ้กกี้เหลืออยู่ 10 ชิ้น....... o_O!! ตกใจเล็กๆว่าขายไปได้เยอะเหมือนกันแฮะ ตอนแรกยังนึกว่าคงต้องนั่งกินกันเองซะละ ยังไงไต้องขอขอบคุณทุกๆท่านที่ช่วยซื้อไปนะคะ ขอบคุณมากๆๆค่า ,,>/\<,,

พอขึ้นรถเราสามคนก้อนอนทันที ปล่อยเพื่อนเรานั่งขับรถให้ (เพื่อนที่แสนดีจิงๆเลย T_T") ระหว่างทางก้อหลับๆตื่นๆ เพราะปวดหัวด้วยแล้วนอนบนรถมันก้อไม่สบายเท่าไหร่อยากรีบกลับบ้านไปอาบน้ำนอนสุดๆ ปกติแล้วจากที่นั่นถึงบ้านเราจะใช้เวลาประมาณ 1 ชม แต่วันนั้นมันวิปโยคอะไรไม่รู้รถติดโคด!! นั่งมาแล้วเกือบ 3 ชั่วโมงยังไม่ถึงบ้าน T__T แล้วตอนนั้นแต่ละคนก้อหิวกันสุดๆ เพระยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน เลยตัดสินใจแวะกินบะหมี่ข้างทางก่อน(ไม่งั้นอาจจะกินกันเองได้ -__-") ไม่รู้ว่าเพราะหิวจัดรึเปล่า แต่รู้สึกว่าอร่อยมากกกก โอ้ววว..บะหมี่เกี๊ยวสวรรค์แท้ๆ ตั้งใจว่าจะกลับมากินอีกแหงๆเลยตอนนั้น พอกินเสร็จก้อเดินทางต่อ มาถึงบ้านเอาตอน 2 ทุ่ม อาบน้ำแล้วกระโดดลงเตียงทันที รู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก กินอิ่มนอนหลับ ลืมความซวยที่เกิดขึ้นทั้งวันไปทันที............

แต่ว่า.... ความซวยมันไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆ TT__TT

ตอนประมาณตี3 อยู่ดีๆก้อปวดท้องจนตื่น ปวดมากกกก ตอนแรกก้อนึกว่าท้องเสีย เลยลุกไปเข้าห้องน้ำ แต่ก้อไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากอาการปวดท้องแล้วก้อพะอืดพะอมเหมือนจะอ้วกแต่มันอ้วกไม่ออก ซักพักก้อหายปวดเลยเดินกลับไปนอนนต่อ นอนไปได้แป๊ปนึงก้อปวดอีกละ คราวนี้เริ่มปวดมากขึ้นๆ แล้วก้อเป็ฯแบบนี้ไปเรื่อยๆ ปวดๆหายๆ พอหายปวดเราก้อจะหลับเพราะมันง่วง แต่ยังไม่ทันหลับก้อจะปวดท้องขึ้นมาอีก ทรมานมากก จนตอนตี5 เราก้อทนไม่ไหว เลยปลุกน้องให้มันตื่นไปบอกมาม๊าที มาม๊าก้อบอกให้ไปโรงพยาบาลดีกว่า พอไปถึงพยาบาลเค้าก้อเข้ามาดูแล้วก้อพาไปหาหมอ(โชคดีนะเนี่ยที่ยังมีหมออยู่ตอนนั้น) หมอก้อกดๆท้องเราถามว่าปวดตรงไหนรึเปล่า เราก้อบอกไปว่าปวดเป็ฯพักๆ หมอก้อกดท้องตอนที่เราปวด กดๆแล้วก้อบอกว่าสงสัยอาหารจะเป็ฯพิษ หมอจับมือเราไปกดท้องตอนที่ปวดแล้วก้อบอกว่าเนี่ยลำไส้มันบีบตัวอยุ่เลยปวด (ตอนนั้นไม่รู้เรื่องหรอกว่าบีบรึไม่บีบน่ะ รู้แต่ปวดอย่างเดียว -__-") จากนั้นอยู่ดีๆก้อรู้สึกพะอืดพะอมโคดๆ

ทันทีทันใดเกินกว่าจะกลั้นได้ เราก้อแหวะออกมาตรงหน้าหมอเลย (ขอโทดด้วยค่ะหมอ TT__TT) จากนั้นพยาบาลก้อมาพาเราไปแหวะต่อในห้องน้ำ เป็นการแหวะที่เหนื่อยมากเลย แหวะจนรู้สึกเหมือนไม่เหลืออะไรอยุ่ในท้องแล้ว ซักพักก้อปวดท้องขึ้นมาอีก คราวนี้ก้อ....ละ (ขอเซ็นเซอร์ไว้เพราะถ้าพูดไปนี่คนอ่านอาจจะแหวะได้ -__-") ออกมาจากห้องน้ำนี่หมดแรงเลย แทบยืนไม่ไหว หมอเลยให้นอนที่รพให้น้ำเกลือ ออกจากรพอีกทีก้อตอนบ่าย 2 ละ มาถึงบ้านก้อมานั่งนึกว่ากินอะไรเข้าไปถึงอาหารเป็นพิษได้ ก้อสรุปได้ว่าเพราะบะหมี่เกี๊ยวแหงๆ เพราะทั้งวันกินอยู่อย่างเดียว แต่ไหงน้องกับพี่กับเพื่อนเรามันถึงไม่เป้นอะไร มีเราเป็ฯอยู่คนเดียวฟะเนี่ย-*-

เพราะบะหมี่นรกนั่นแท้ๆเลยนอกจากทำเราปวดท้องแทบตาย ยังทำให้เราอดไปงาน HFD อีก ทั้งๆที่นัดหลายๆคนไว้ว่าจะเอาตุ๊กตาไปส่งให้ แล้วก้อกะจะไปจกโดในงานพร้อมกับเอ๋จังแท้ๆ เลยต้องผิดนัดไป ขอโทดด้วยจริงๆนะคะ TT__TT แล้วก้อขอบคุณเอ๋จังด้วยที่ช่วยบอกคุณแฝดกับคุณชมพู่ให้ ขอบคุณมากเลยนะจ้ะ >/\< เสียดายจังเลยอ่ะ ในบรรดางานทั้งหมดอยากไปงานนี้ที่สุด มีแต่โดสวยๆทั้งนั้น อดหมดเลย T__T

แล้วในเย็นวันที่ 26 นั้นเอง เราก้อได้ดูข่าวคลื่นซึนามิถล่มภาคใต้ เป็ฯอะไรที่รู้สึกแย่มากๆๆๆเลย ทำไมต้องเกิดเรื่องร้ายๆแบบนี้ด้วย สงสารคนที่ต้องสูญเสียทั้งชีวิตแล้วก้อที่ทำกิน หลายๆคนไม่เหลืออะไรเลย ภาพศพคน คนนั่งร้องไห้ คนสิ้นหวัง เป็นอะไรที่เศร้าจริงๆ วันรุ่งขึ้นเราเลยรวมเงินกันไปบริจาคเข้าบัญชีช่วยเหลือผู้ประสบภัย แม้จะไม่มากมายอะไรแต่เราก้อหวังว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยเหลือคนภาคใต้ได้บ้าง แล้วพอดีเพื่อนน้องโทรมาบอกว่าจะไปช่วยเค้าขนของที่บริจาคกัน พวกเราก้อเลยไปช่วยเคาขนของ ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหนรู้แต่อยู่ใกล้ๆหอสมุดแห่งชาติตอนไปถึงนี่มีคนแค่ 20 กว่าคนเองแต่ของที่ต้องขนนี่เป้นกองพะเนินเลย ตอนขนของที่หนักที่สุดคงเป็ฯกระสอบข้าวสารล่ะ หนักมากกกก แล้วมีเป้นร้อยๆกระสอบเลยคนที่ไปวันนั้นก้อเป้ฯผู้หญิงซะเป็ฯส่วนใหญ่ แบกกันจนกล้ามจะขึ้น วันแรกกลับมาบ้านนี่ปวดแขนสุดๆเลย วันที่สองเลยไปไม่ไหว พอวันที่สามดีขึ้นแล้วก้อไปช่วยใหม่ คราวนี้คนเยอะแยะเลยซัก 80 กว่าคนได้มั๊ง ทุกคนตั้งใจมาช่วยกันเต็มที่ทำให้ซึ้งใจว่าคนไทยนี่พอยามขับขันก้อจะช่วยเหลือกันสุดๆจริงๆ

รู้สึกจะเขียนยาวเกินไปละ พอก่อนดีกว่าแฮะ -__-"

แหะๆ เห็นเค้าเล่นกันแล้วอยากมีมั่ง ,,^___^,,a

แต่ว่ากว่าจะแต่งเสร็จนี่ก้อนั่งงมๆอยู่นานเหมือนกันนะเนี่ย แบบว่างง ^__^"

ฮืม.. อย่างแรกก้อต้องแนะนำตัวนิดนึง จริงๆแล้ว blog นี้มีเจ้าของ 3 คนล่ะค่ะ เรา พี่สาว แล้วก้อน้องสาว แล้วก้อใช้ชื่อแทนกลุ่มว่า PaPaMaMa55 น่ะ เพื่อนเราถามว่าทำไมไม่แยกกันไปคนละ blog แล้วทำไมต้องเป็น PaPaMaMa55 ด้วยฟะ คำตอบน่ะเหรอ? ก้อขี้เกียจน่ะสิ =__=" ใช้รวมๆกันนี่แหละสะดวกดีคงเป็ฯเพราะพวกเราสามคนทำอะไรด้วยกันตลอดด้วยแหละ ไปไหนมาไหนก้อไปด้วยกันจนจะกลายเป็นแฝดสามอยู่แล้ว 555 แต่ถึงจะมีเจ้าของสามคน คนเขียนส่วนใหญ่ก้อคงเป็นเราอยู่ดีแหละ เพราะพวกมันไม่ค่อยชอบเขียนกันซักเท่าไหร่ ^__^"

ส่วนที่ว่าทำไมต้องเป็น PaPaMaMa55? ส่วนใหญ่เวลาใครได้ยินจะเข้าใจว่าเราเอามาจากคำเรียกพ่อกะแม่นะ แต่จริงๆไม่ใช่หรอก -__-"\=/

เอามาจากชื่อแมวน่ะ......

เริ่มจากแมวเรามันเป็ฯลูกแมวที่มีคนเอามาทิ้งไว้หน้าบ้าน ช่วงนั้นชอบมีคนเอาแมวมาปล่อยไว้หน้าบ้านเรา สงสัยเพราะเห็นว่าที่บ้านเรามีแมวจรจัดเยอะ (ซัก 10 กว่าตัวได้มั๊ง แต่เราไม่ได้เลี้ยงนะเลี้ยงไม่ไหว -__-" เพียงแต่ทุกเช้ากับตอนเย็นเราจะเอาอาหารไปให้มันกิน) ตอนเอามาทิ้งนี่ยังลืมตาไม่ขึ้นเลย แล้วมาม่ากินนมยากมากกก ไอ้เราก้อกลัวว่าถ้ามันไม่กินต้องซี้แหงๆ เลยพยายามยัดสุดๆ ได้แผลเต็มมือเลย ใครที่คิดว่าเล็บลูกแมวตัวเล็กๆไม่มีพิษสงนี่ ต้องลองโดนมันตะกุยหลายๆรอบนี่ได้เลือดเลย แต่เพราะมันหน้าตาน่ารักก้อเลยโกรธไม่ลง555 ตอนนั้นก้อตั้งชื่อให้มันเยอะแยะเลยแต่เลือกกันไม่ถุก สุดท้ายเลยให้เราตัดสินใจเพราะเป็นคนป้อนนมมันตอนกำลังคิดๆอยู่พี่ชายก้อเดินลงมาแล้วพูดว่า " หิวๆๆๆ อยากกินมาม่า" ....................

เราก้อเลยตั้งชื่อว่า มาม่า ล่ะ ^__^"

ทีนี้ตอนนั้นคิดๆกันไว้ว่าจะทำเวบไซต์ของพวกเราสามคนกัน(ซึ่งปัจจุบันก้อยังไม่เสร็จ -__-") เลยเอาชื่อมาม่านี่แหละมาเป็ฯชื่อเวบ แต่มาม่าเฉยๆมันสั้นไปเลยคิดว่าน่าจะมีคำมาเพิ่มซักหน่อย แล้วตอนนั้นก้อไปคิดถึงการ์ตูนเรื่อง Barbapapa เข้าพอดีก้อเลยกลายเป็น Papamama ทีนี้พอไปสมัครemail มันก้อดันมีคนใช้ชื่อนี้ไปแล้ว คิดอะไรไม่ออกเลยเติม 55 เข้าไป..........

สุดท้ายเลยกลายเป็น papamama55

แบบว่า........ชื่อก้อไม่ได้เลิศหรูอะไร แต่ดันมีที่มา(แบบไร้สาระและไม่ได้ดูดีเลย)ซะยาวเชียว555 =____="

เคยมีอาจารย์คนนึงเห็ฯเมล์เราแล้วก้อยิ้ม บอกว่าชื่อเมล์เราน่ารักๆแบบครอบครัวดีจังเลย ไอ้เราก้อขี้เกียจอธิบายเพราะมันยาว เลยยิ้มๆไปเฉยๆ เพราะฉะนั้น ให้คนอื่นเค้าเข้าใจว่า Papamama55 นี่เป็นคำเรียกปาป๋ามาม๋าซะเลย น่าจะดีกว่า ,,-__-,,

ปล. จุ๊จุ๊.....คนที่ได้อ่านแล้ว อย่าเอาไปบอกใครนะ ,,^___^,,

แก้ไขเมื่อ 3/1/2548 3:06:14